خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گریه از بیم تو شد در دل بی‌تاب گرهبر سر هر مژه‌ام قطرة سیماب گره
۲
احتیاط سر زلف تو بنازم که زَدَستدل بی‌تاب مرا بر سر هر تاب گره
۳
بس که در خوابگه عیش به خود می‌پیچمشده هر مو به تن بستر سنجاب گره
۴
از دم تیغ اجل اهل فنا آزادندحسرت این رمه شد در دل قصّاب گره
صفحهٔ ۱ از ۲