خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۷۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تو شمع بزم خوبانی مشو یکرو به پروانهبباید شمع را ناچار کردن خو به پروانه
۲
ز بال و پر زند بر شمع دامن گر تو بنماییچو دود شمع یک شب گوشة ابرو به پروانه
۳
پر افشانست بر شمع رخت پروانة خالتتوان کردن از آن رو نسبت هندو به پروانه
۴
کشش از دوست تا نبود نیاید کاری از کوششاز آن رو شمع دایم می‌دهد پهلو به پروانه
صفحهٔ ۱ از ۲