خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گمنام گرد و باش فراموش عالمیبردار بارِ صیت خود از دوش عالمی
۲
عشق تو نیک و بد همه در دام خود کشیدخوش حلقه کرد زلف تو در گوش عالمی
۳
من لب ز شکوة تو فرو بسته‌ام ولیفریاد می‌کند لب خاموش عالمی
۴
بالیده‌ای ز حسن به نوعی که تا ابدتنگست بر امید تو آغوش عالمی
صفحهٔ ۱ از ۳