خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۶۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تا به کی چون آتش ای گل خانمانسوزی کنیچشم نیکو را به خونریزی بدآموزی کنی
۲
بخت آنم کو که چون شب با غمت خلوت کنمهمچو شمع آیی به بزم و مجلس افروزی کنی
۳
چشم آن دارم که نابینا چو گردم در غمتسرمة بینائیم ز آن خاکِ در روزی کنی
۴
یک زمان با آهوی چشمت سفارش کن بگوبا ضعیفان شکاری تا به کی یوزی کنی؟
صفحهٔ ۱ از ۲