خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۲ - مطلع دوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن پیش لبت وا نشد ار غنچه رواستکه ز سامان جمال تو چمن تنگ فضاست
۲
می تواند به دلم شیوه استغنا دادآنکه سر تا قدمت را به تغافل آراست
۳
دلبران عذر ستم خود طلبند از عشاقتو جفایی که کنی عذر مرا باید خواست
۴
می توان چاره ناز تو به استغنا لیکنگذارد به خودم دل، چه کند عشق بلاست
صفحهٔ ۱ از ۴