خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۱۳ - مطلع سوم
قصاید
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جلوه ات دوش که سامان چمن می آراستپیش شمشاد قدت سرو نشست و برخاست
۲
سایه سرمه ز نامحرمی آنجا نفتدکنج چشمت که حرم گاه عروسان حیاست
۳
حسرت شوق به انداز گریبان نرسدسخن عقده گشایی تو در بند قباست
۴
هر که درد تو به اندازه طاقت خواهدبر از آن درد نبیند که سزاوار دواست
صفحهٔ ۱ از ۲۷