خلوتی با فیاض لاهیجی
شمارهٔ ۷۰۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زلف او هر جانب افکندست دام غمزه‌ایاز نگاهش بزم مستان را پیام غمزه‌ای
۲
در تماشاگاه حسنش بی‌خبر افتاده استهر طرف نظّاره‌ای در دست جام غمزه‌ای
۳
غیرت او تا چه شورش از کمین آرد برونپیش او بردیم گستاخانه نام غمزه‌ای
۴
از برای قتل عام روز محشر حسن راهست پنهان تیغ نازی در نیام غمزه‌ای
صفحهٔ ۱ از ۲