خلوتی با جیحون یزدی
شمارهٔ ۷
قطعات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای که شب را به غمت اخترش از دیده چکیدصبح در ماتم تو بر تن خود جامه درید
۲
تنگ‌تر شد ز قفس بر دل ما دهر فراخمرغ روحت چو سوی گلشن فردوس پرید
۳
شد به چشم پدر از فرفت تو روز سیاهگشت دور از پسر ار دیدهٔ یعقوب سپید
۴
اف بر این چرخ مشعبد که خلاف معروفآخر از کین به گل اندوه جمال خورشید
صفحهٔ ۱ از ۲