خلوتی با مهستی گنجوی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در فغانم از دل دیر آشنای خویشتنخو گرفتم همچو نی با ناله‌های خویشتن
۲
جز غم و دردی که دارد دوستی‌ها با دلمیار دلسوزی ندیدم در سرای خویشتن
۳
من کی‌ام؟ دیوانه‌ای کز جان خریدار غم استراحتی را مرگ می‌داند برای خویشتن
۴
شمع بزم دوستانم زنده‌ام از سوختندر ورای روشنی بینم فنای خویشتن
صفحهٔ ۱ از ۲