خلوتی با لبیبی
شمارهٔ ۲۰ - به شاهد لغت فرخج، بمعنی فژه، پلید و زشت
ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای بلفرخج ساده همیدون همه فرخجنامت فرخج و کنیت ملعونت بلفرخج
صفحهٔ ۱ از ۱