خلوتی با لبیبی
شمارهٔ ۴۷ - به شاهد لغت فاژ،بمعنی دهان دره
ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
قیاس . . . ش چگونه کنم بیا و بگویایا گذشته بشعر از بیانی و بوالحر
۲
اگر ندانی بندیش تا چگونه بودکه سبزه خورده بفاژد بهار گه اشتر
صفحهٔ ۱ از ۱