خلوتی با لبیبی
شمارهٔ ۶۵ - به شاهد لغت غلغلیج، بمعنی دغدغه یعنی آنکه پهلوی کسی را یا زیر کش بر انگشت بکاوی و بجنبانی تا بخندد
ابیات پراکنده در لغت نامه اسدی و مجمع الفرس سروری و فرهنگ جهانگیری و رشیدی
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چو بینی آن خر بدبخت را ملامت نیستکه بر سکیزد چون من فرو سپوزم بیش
۲
چنان بدانم من جای غلغلیجگهشکجا بمالش اول فتد بخنده خریش
صفحهٔ ۱ از ۱