خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز خون دل شده رنگین دو دیده تر مابهار لاله ما گل کند ز ساغر ما
۲
چرا چو شمع به بالین ما نمی آییز انتظاریی بی حد سفید شد سر ما
۳
گذشت عمر و دل ما به آرزو نرسیددر آشیانه ما پیر شد کبوتر ما
۴
به پای تکیه ما سفر فرو نمی آردکلاه گوشه معشوق ما قلندر ما
صفحهٔ ۱ از ۲