خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای شمع سوی خانه من بی طلب بیاهنگام صبح اگر نتوانی به شب بیا
۲
اسباب عیش بهر تو آماده کرده امچون گل گشاده روی تبسم به لب بیا
۳
چین از جبین چو گردن مینا به طاق نهدر دست جام باده به عیش و طرب بیا
۴
رم کرده عقل و هوش ز من ایستاده اندشوخی مکن به صحبت من با ادب بیا
صفحهٔ ۱ از ۲