خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز غنچه دل ما بی خبر بود گل مادرون بیضه خزان شد بهار بلبل ما
۲
صدا بلند نکردیم از تهیدستیز سنگ سرمه بود ساغر توکل ما
۳
به گلشنی که درو بلبل خوش الحان نیستشکفتگی نکند غنچه تغافل ما
۴
به زور آه تو را ما نگاه داشته ایمبه سرو قد تو پیچیده است سنبل ما
صفحهٔ ۱ از ۲