خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
می دهد هر دم فریب آن نرگس جادو مرامی کند آخر بیابان مرگ این آهو مرا
۲
صورت او نقش بندد هر کجا پهلو نهمخامه نقاش باشد در بدن هر مو مرا
۳
اهل دل را صحبت دنیاپرستان آفتستکیسه زر دشمن جانست در پهلو مرا
۴
در غمش بیهوده چندین صبر فرماید طبیبروی بهبودی نمی باشد ازین دارو مرا
صفحهٔ ۱ از ۳