خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جانب ما دیده را وا کرده پوشیدن چراآشنایی کردن و بیگانه گردیدن چرا
۲
چرخ را در ناله آرد تیر آه خستگاناز نظر افتادگان را دیر پرسیدن چرا
۳
سرمه بیگانه را در چشم خود جا داده ییاینقدر از آشنایی دور گردیدن چرا
۴
خفتگان خاک را یاد رقیبان داغ کرددوستان از یکدگر بیهوده رنجیدن چرا
صفحهٔ ۱ از ۲