خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز برق تیغ ابرویت فتاد آتش به کشورهامه نو گشت میل آتشین در چشم اخترها
۲
گرفتار تن خاکیست روح از پستی همتبه دام افتاده است این مرغ از کوتاهی پرها
۳
ندارد مادر از تأدیب فرزند خود آسایشصدف را سینه پر نم می گذارد حفظ گوهرها
۴
نباشد رونقی در عهد ما کامل عیاران رانهان در پرده زنگار گردیدند جوهر ها
صفحهٔ ۱ از ۳