خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در دل ما گر نمی آیی به چشم ما بیااز محیط اندیشه داری بر لب دریا بیا
۲
خاک در چشمم زند نظاره همچون گردبادای نسیم پیرهن از دامن صحرا بیا
۳
از طپیدن ریخت زیر دام بال و پر مرابر سر صید خود ای صیاد بی پروا بیا
۴
سینه را چون لاله از داغت چراغان کرده امدر چمن بهر تماشا ای گل رعنا بیا
صفحهٔ ۱ از ۲