خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خال لبت نشانده در آتش خلیل رازلف تو بسته بال و پر جبرئیل را
۲
ارباب حرص اهل طعم را خورد به چشمباشد حلال خون گدایان بخیل را
۳
سیلاب گریه کوه گنه را برد ز جافرعون سد ره نشود رود نیل را
۴
از صورت بزرگ مروت طمع مدارتنگ آفریده دست قضا چشم پیل را
صفحهٔ ۱ از ۲