خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۷۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
یارب از دارالشفای خود دوایی ده مرادردمندم مرحمت فرما شفایی ده مرا
۲
بهر طاعت گوشه محراب را منزل کنمپیر صاحبدل کن و پشت دوتایی ده مرا
۳
ناتوانم همچو باد صبح صرصر می روداز نهال گلشن صحبت عصایی ده مرا
۴
تندرستی کرده است از چشم زار من وداعاز لباس عافیت یارب قبایی ده مرا
صفحهٔ ۱ از ۳