خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای چمن آرا خزان گشتم بهاری ده مراسبز گردان همچو سرو، برگ و باری ده مرا
۲
چون خضر گردان مرا میراب آب زندگیگلشنم تا سبز گردد جویباری ده مرا
۳
می‌برم بر آستان اهل دل روی نیازتا نگردم منفعل زان در براری ده مرا
۴
خاطرم اکثر بود از نفس بی پروا ملولتا ز غفلت‌ها کند آگاه، یاری ده مرا
صفحهٔ ۱ از ۳