خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۸۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ناله کردن بر سر کویش هوس باشد مرامی نهم لب بر لب نی تا نفس باشد مرا
۲
بر طواف کعبه کویش به پهلو می رومنقش پا گیراتر از دست عسس باشد مرا
۳
بر دلم رحمی کن ای صیاد از خونم گذرصحبت گرمی به مرغ این قفس باشد مرا
۴
در تماشای شکرگاهی که خوابم می بردسایه بانها بر سر از بال مگس باشد مرا
صفحهٔ ۱ از ۳