خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
والشمس والضحی گل روی محمد استواللیل تار سنبل موی محمد است
۲
خورشید می کند قدح ماه پر ز شیراز بس که در سراغ سبوی محمد است
۳
در باغ شبنمی که به رخساره گل استاز قطره های آب وضوی محمد است
۴
از باغ مکه تا به در گلشن خطالبریز چون مدینه ز بوی محمد است
صفحهٔ ۱ از ۲