خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ز من رنجیده یی صیاد هوش من که خواهد شدکلید قفل لبهای خموش من که خواهد شد
۲
لب لعل خود از پرسیدن احوال من بستیحریف سرمه آواز گوش من که خواهد شد
۳
به صد جان می خریدم باده از میخانه چشمتبه رویم بستی این در می فروش من که خواهد شد
۴
چو گل در سینه پنهان بود از وصل تو راز منربودی دامن از کف پرده پوش من که خواهد شد
صفحهٔ ۱ از ۲