خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۲۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچهام خوبان غم خود دلنشینم کردهاندصندل درد سر از چین جبینم کردهاند
۲
نام من پروانهها در انجمنها بردهاندشمعها روشن ز آه آتشینم کردهاند
۳
در دل من آه آتشبار را نبود اثربرق را پامال دست خوشهچینم کردهاند
۴
گرچه عریانم گریبان کسی نگرفتهامدست را کوتاهتر از آستینم کردهاند
صفحهٔ ۱ از ۲