خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۳۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به دست سایلان آوازه احسان عصا گرددچراغ کاروان غارتگران را رهنما گردد
۲
تن ظالم چو داغ لاله در گرداب خون غلطدزمین بی مروت به که دشت کربلا گردد
۳
به زیر آسمان روشندلان را نیست دلسوزیکجا پروانه بر گرد چراغ آسیا گردد
۴
به سوی استخوانم ناوک او کی نظر سازدپر تیر نگارینش اگر بال هما گردد
صفحهٔ ۱ از ۳