خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۵۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عالم به چشم مستان چون آب می نمایداین شوره زار در شب مهتاب می نماید
۲
موی سفید پیران شد تازیانه عمربحر از تحرک موج سیماب می نماید
۳
هر کاسه حبابی در بحر ناخدایستدر چشم ناشناور گرداب می نماید
۴
درویش پادشاهی دارد به کلبه خویشغم بر دل گدایان اسباب می نماید
صفحهٔ ۱ از ۳