خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۶۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دل دنیاپرستان ذوق صحبت برده اندروشنایی از چراغ اهل دولت برده اند
۲
نیست در عالم اثر از فیض عالی همتاناز هوا گرمی و از آتش حرارت برده اند
۳
چشم یاری بسته اند از کار یکدیگر خواصروزگاری شد که از خویشان مروت برده اند
۴
کرده تا پای طمع آزادگان را بی قراراز نهال سرو بار استقامت برده اند
صفحهٔ ۱ از ۴