خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۶۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به استقبال چشمت فتنه از هر سوی صف بنددکمر در خدمت استاد شاگرد خلف بندد
۲
رسد هنگام حاجت روزیش از عالم بالادهان خویش هر کس از طلب همچون صدف بندد
۳
به گلشن آمد آن شوخ و ز پا افگند گلها راکسی گر در هنر کامل شود دست طرف بندد
۴
دل از شادی نشان ناوکش کردم ندانستمکه این تیر خطا چشم خود از روی هدف بندد
صفحهٔ ۱ از ۲