خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۱۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جنت لبالب است ز نام چهار یاررضوان بود غلام غلام چهار یار
۲
آنها که پی به کعبه مقصود برده اندآورده اند رو به مقام چهار یار
۳
تا روز حشر منبر و محراب جا بجاستاز بس که محکم است نظام چهار یار
۴
آنها که طی کنند جهان را به یک قدمآیند روز و شب به سلام چهار یار
صفحهٔ ۱ از ۲