خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۴۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
با پریشان روزگاران یار دارد اختلاطمهر نتواند کشیدن در کمند احتیاط
۲
سالکان را زیر گردون نیست جای خواب امنخون چندین کاروان را خورده خاک این رباط
۳
عاشقان مفلس خود را به سنگ کم مزنچغد این ویرانه را خالی نمی باشد بساط
۴
بر سر تیغش هجوم بی گناهان را ببینگر ندیدی تشنگان را بر لب آب فراط
صفحهٔ ۱ از ۲