خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
تفسیر سازد حسن را رویی که دارد خال و خطتأکید معنی می کند بر مصحف اعراب نقط
۲
دست شناور کی کند از شورش دریا حذردارد خطرها در کمین زنجیر موج از پای بط
۳
گر رو به صحرا آورم از لاله زار آتش دمدکشتی چو در آب افگنم خیزد غبار از روی شط
۴
تاریکی شب دزد را مهتاب باشد در نظرگردد چراغ زیر پا یا راهزن راه غلط
صفحهٔ ۱ از ۲