خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خبر می گوید از راز درون لبهای خاموشمزند پهلو به روی حلقه در حلقه گوشم
۲
شدم پیر و نمی آید برون گهواره از یادمقدم در ملک هستی تا نهادم خانه بر دوشم
۳
قلندر مشربم یا اهل دنیا رو نمی آرمگهی چون آئینه عریانم و گاهی نمدپوشم
۴
سبک چون بوی گل از جامه خواب ناز برخیزمبحمدالله که دست تربیت دور است از دوشم
صفحهٔ ۱ از ۲