خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از دهر بس که کلفت بسیار می کشماز همنفس ، چُو آینه آزار می کشم
۲
شمعم ز گریه کلفت بسیار می کشماز نور چشم خویش من آزار می کشم
۳
از بخت تیره بر هوس دل نمی رسماین رشته در گهر به شب تار می کشم
۴
تا از مقامِ خُود ، نگذارم قَدم بروندیوار گرد خویش چو پرگار می کشم
صفحهٔ ۱ از ۷