خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۴۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم افسرده شد از گردش ارض و سما بیرونمرا یکدانه آن هم آرد شد از آسیا بیرون
۲
صبا چون حلقه در چشم در راه تو وا کردهمنه از محفل خود زینهار ای شمع پا بیرون
۳
اگر ریزند چون گل طشت آتش در گریبانتمکن زینهار دست از آستین پیش گدا بیرون
۴
مرا شرم گنه افگنده در گرداب حیرانیمگر آرد ازین سرگشتگی لطف خدا بیرون
صفحهٔ ۱ از ۳