خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۴۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گر به طوف خاکم آن عاشق نواز آید بروناز سر خاکم به جای سبزه ناز آید برون
۲
رفت سوی خانه خود یار و من تا روز حشرمی نشینم بر امید آنکه باز آید برون
۳
کار خوردان از بزرگان زود می گیرد رواجشیشه از پیش خم می سرفراز آید برون
۴
گر غمش از نام بگذارد قدم بر سینه امجان به استقبال او با صد نیاز آید برون
صفحهٔ ۱ از ۲