خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دل چو بلبل از پی آن بی وفا مرواز دست ما پریده چو رنگ حنا مرو
۲
محراب ز انتظار تو آغوش کرده وابر خانه دل ز برای خدا مرو
۳
در بزم گلرخان سبکی سنگ تفرقه استای بوی گل بهر نفسی چون صبا مرو
۴
هر جا روی چو سایه به دست آر همرهیچون آفتاب سرزده بی رهنما مرو
صفحهٔ ۱ از ۲