خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۸۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نمی نهم به تماشای گل قدم بی تونمی زنم به کسی همچو غنچه دم بی تو
۲
کتابتی به تو انشا نمی توانم کردفتاده است ز انگشت من قلم بی تو
۳
شدست کشورم از رفتن تو زیر و زبرگرفته ملک دلم را سپاه غم بی تو
۴
به داغ سینه خود مرهمی که بگذارمفتیله می شود و می کند ستم بی تو
صفحهٔ ۱ از ۴