خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بهار و رونق گلهای باغ کوبر سبزه ها طراوت و بر لاله داغ کو
۲
مرغان کشیده اند سر خود به زیر بالبر سیر باغ بلبل ما را دماغ کو
۳
از قمریان به گوش صدایی نمی رسدفریاد عندلیب و نواهای زاغ کو
۴
ای باغبان چرا به چمن پا نمی نهیخاری که بود بر سر دیوار باغ کو
صفحهٔ ۱ از ۲