خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمده بهار و نشاء و نمای زمانه کوبر شاخ گل رواج به بلبل ترانه کو
۲
خم بی دماغ و شیشه تهی سرنگون قدحبا ساکنان میکده اسباب خانه کو
۳
از ناقه بلبلان به گلستان گداختندای باغبان به مرغ چمن آب و دانه کو
۴
سرو از هجوم زاغ و زغن گشت پایمالای قمریی غریب تو را آشیانه کو
صفحهٔ ۱ از ۳