خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۴۹۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آمد بهار بر کف ساقی پیاله کودر صحن بوستان گل و بر دشت لاله کو
۲
گل کرده غنچه و قفس از جوش نوبهارای مرغ بال بسته تو را آه و ناله کو
۳
گردیده اند رام به صیاد آهوانآن وحشی که بود به چشم غزاله کو
۴
کردی چو صفحه نامه اعمال خود سیاهای بوالفضول مزد کتاب و رساله کو
صفحهٔ ۱ از ۲