خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۰۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دل از خود رفته شوری بر من دیوانه افتادهبه جستجوی این طفل آتشم در خانه افتاده
۲
گذر آن ماهرو را بر من دیوانه افتادهبه پابوسی سرم بر آستان خانه افتاده
۳
کجا آن شمع بی پروا نظر بر حالم اندازدکه دلها در رهش چون مرده پروانه افتاده
۴
ز جوش بوالهوس از کوی او بیرون کنم خود راکه این کشور به دست مردم بیگانه افتاده
صفحهٔ ۱ از ۲