خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۳۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلم در سینه باشد در تنوری مرغ بریانیسرم در جیب گردد گردبادی در بیابانی
۲
چو گل غلتیده ام در خون ز فکر جامه گلگونیگریبان چاکم از دست نگار پاکدامانی
۳
به پشت بام آن لیلی جبین مهتاب مجنونسر کو باشد از زنجیرمویان سنبلستانی
۴
به مغز استخوانم سبز شد از بس که پیکانشمرا گردیده چاک سینه از تیرش خیابانی
صفحهٔ ۱ از ۳