خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
غنچه گردید گل قسمتم از کم سخنیچون نفس تنگ شده روزیم از بی دهنی
۲
ندهد هیچ کسی آب سخن های مراشد دلم خون به تمنای عقیق یمنی
۳
نام صاحب هنران تا به قیامت باقیستنقش فرهاد خبر می دهد از کوهکنی
۴
مدتی شد که به صحرای جنون می گردمکرده در خانه زنجیر مرا بی وطنی
صفحهٔ ۱ از ۵