خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۴۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گل به سر برزده از سیر چمن می آییخنده بر لب گره ای غنچه دهن می آیی
۲
امشب ای ماه کجا ساخته باده کشتیمی روی از خود و گاهی به سخن می آیی
۳
شود آزرده میان تو در آغوش نظرنازک اندام تر از شاخ سمن می آیی
۴
بی سبب عیش مرا کرده پریشان رفتیباز از بهر چه ای عهد شکن می آیی
صفحهٔ ۱ از ۲