خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۴۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
همچو گل کیسه لبالب ز درم می آییلب پر از خنده چو ارباب کرم می آیی
۲
نقش پای تو مرا قبله نما می گرددهمچو آهو ز بیابان حرم می آیی
۳
نرگس از دیدن رخسار تو دیوانه شودای پریرو ز گلستان ارم می آیی
۴
می چو در شیشه رود بحر عطا جوش زندمست در پیرهن برگ کرم می آیی
صفحهٔ ۱ از ۲