خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
فلک از کهکشان چون سینه چاکست پنداریزمین از جوش غمناکان سر خاکست پنداری
۲
به چشم خونفشانم گر کنی نظاره مژگان رابه گرداب اوفتاده مشت خاشاکست پنداری
۳
کرم کیفیتی چون باده بخشد جان سایل راکف دست کرامت پنجه تاکست پنداری
۴
پریشان می کند از سرکشی مغز سر گل رابه گلشن شاخ سنبل مار ضحاکست پنداری
صفحهٔ ۱ از ۲