خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۵۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
به خواب آمد مرا لیلی وشی چون سرو موزونیشدم بیدار هر مو بر سرم شد بید مجنونی
۲
می گل پیرهن را با توجه شیر می سازمز قرص ماهتاب آورده ام بر دست صابونی
۳
کجا می می کشیدی ای مه عاشق نواز منکه می آمد به گوشم تا سحر آواز قانونی
۴
ز سودایت من دیوانه در هر خانه می رفتمبه چشمم می درآمد صورت لیلی و مجنونی
صفحهٔ ۱ از ۲