خلوتی با سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۵۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چرا به کلبه ام ای دلربا نمی آییبه سویم ای چمن دلگشا نمی آیی
۲
به بنده خانه خود پا نمی نهی هرگزتو پادشاهی و سوی گدا نمی آیی
۳
چو غنچه صد گره افتاده است در کارمتو پیشتر ز نسیم صبا نمی آیی
۴
قدم ز بار غمت خم شدست چون محراببه پرسشم ز برای خدا نمی آیی
صفحهٔ ۱ از ۳